Q: Pastor, mag-umpisa ho tayo sa umpisang umpisa. Saan ho kayo pinanganak?

A: Dito sa Tamayong where we are right now. Not the exact place na nandito, pero dito ako pinanganak sa lugar na ‘to.

Q: Pero ang pamilya n’yo po, tagasaan po?

A: Ang pamilya ko is taga-Lubao, Pampanga — both parents.

Q: Pa’no ho kayo napunta dito?

A: ‘Yung tatay ko, nu’ng tinawag ni Magsaysay ang mga tao sa Luzon na bigyang-oportunidad dito, being a farmer, kinuha niya ‘yung opportunity ngayon at pumunta siya dito, uh, laban sa kalooban ng mga kapatid niya. Pero adventurer siya, farmer siya, at nandito ‘yung opportunity ng malalaking lupa, so pumunta siya dito.

Q: Pero hindi niya kilala itong Davao, wala po siyang alam tungkol dito?

A: Hindi niya kilala itong lugar noon pero, uh, ‘yung resettlement kasi noon, kahit saan ka dalhin, tulad nu’ng sa Cotabato areas, may mga EDCOR d’yan. Dito, napapunta siya dahil nagandahan siya sa klima dahil malamig.

Q: Kayo po ang pinanganak dito?

A: Ako lang sa magkakapatid. Siyam kaming lahat, ako lang ang pinanganak dito sa Davao, dito sa Tamayong.

Q: Ah so talagang Davaoeño kayo, by birth?

A: Talagang lumad ako by birth, tagadito.

Q: Lumad kayo, okay. Hindi na ho kayo bumalik dun sa inyong lugar sa Lubao?

A: Bumabalik-balik pa rin, uh, off and on ang pagbabalik namin tulad nang ipanganak ako dito, lumaki ako hanggang-, naging grade one, balik kami doon sa Luzon, dun sa Pampanga. Then lumaki ako don, my formative years were there. Then balik na naman dito.

Q: Bakit ho kayo bumalik dito?

A: ‘Yung tatay ko, siguro nu’ng pumunta siya dito ay hindi na niya malimutan. Siguro may comparison na siya, sa klima, sa katahimikan ng lugar tsaka ‘yung naghahalo ‘yung pamilya niya sa Luzon, ‘yung mga kapatid niya, ‘yung-, siguro nami-miss din niya. Pero siguro sa katagalan, na-compare niya na mas masaya siya kung dito siya, kaya bumalik kami dito.

Q: Okay. ‘Yung mga kapatid nyo, sabi n’yo siyam, siyam ho kayo?

A: Siyam kami lahat.

Q: Siyam. Ano, lahat ho ba kayo ay lumaki dito o lahat ho ba kayo nandito ngayon o nasa iba’t ibang lugar na?

A: ‘Yung iba nandidito. ‘Yung ibang kapatid ko naman, nandodoon sa Luzon. ‘Yung iba eh pumanaw na. Pero may isa akong kapatid, nasa Luzon, isang pastor din. Isa siyang pastor ng isang malaking organisasyon din nila. Nasa Luzon siya, nasa Manila, nasa Pasig, at ‘yung ibang kapatid ko naman, nandidito sa Davao.

Q: Pakikwento ho sa ‘min, Pastor, kamusta ho ‘yung buhay n’yo? Malaking pamilya kayo, dito kayo nakatira. Meron ho ba kayong natatandaang mga insidente ng inyong pamilya? Ano ho bang mga ginagawa n’yo nu’ng bata kayo?

A: Dito, nu’ng kami’y bumalik after na ako’y nakapag-aral siguro sa Luzon nang mga hanggang grade-, uh, grade five. From grade one to grade five, bumalik kami dito. Meron din akong kapatid na nakapag-asawa ng Muslim, isang babaeng kapatid ko, na-kwan sa Muslim, so dinala ako doon sa Cotabato for eight years. Dun ako nag-graduate ng high school. Pero itong lugar na ito ay naging parang lugar ng pamilya namin, at ang nalakihan ko dito is natatandaan ko, ‘yung klima, ‘yung lugar, iba, at saka mataba ‘yung mga pananim dito, at dito, nagpasimula na rin ‘yung conversion namin. Unang una, kasi lahat naman tayo, galing sa pangunahing relihiyon. Then naging Protestante kami. Then nu’ng nandito kami, there was another time in our life na dumating ‘yung iba na namang pananampalataya at ‘yung pamilya namin eh buong buo kami, pumunta sa Pentecostal movement na tinatawag. So malaking kaibahan yon sa aming buhay.

Q: Sino po ‘yung parang pangu-, sino po ‘yung nagli-lead sa inyo sa religiosity ninyo? Nanay o tatay?

A: ‘yung tatay namin. Our father was really the patriarch of the family na siyang talagang pangunahin na nagli-lead sa amin.

Q: Strikto ba ho siya bilang tatay?

A: Hindi naman sa talagang striktong strikto kundi meron naman-, meron naman din kaming kalayaan pero ‘yung tatay ko talagang-, talagang nili-lead niya ‘yung family niya, number one, sa takot sa Diyos, sa mga values na nakagisnan ko, because siguro mako-consider akong Baby Boomer being born in the 1950’s. Ang nakagisnan ko sa pamilya namin is we are very religious talaga.

Q: Pa’no n’yo pina-practice ‘yung religion n’yo? Ano ho ‘yung mga panuntunan nu’ng mga magulang nyo tungkol sa inyong pagiging relihiyoso?

A: Ang natatandaan ko ay ‘yung mga pangunahing values tulad ng pagmamahal mo sa kapwa, ‘yung pagmamahal sa Diyos, at bago kami matulog, mananalangin muna. Kung ika’y natutulog na, gigisingin ka.

Q: Madalas ho bang mangyari sa inyo yon?

A: Madalas mangyari yon. Pagkatapos pagka gumising, bago kung anong gagawin, lahat lahat, sabay-sabay mananalangin.

Q: Sabay-sabay?

A: Sabay-sabay.

Q: So anong oras ho yon?

A: Dito, gising kami maaga eh. Alas singko, kasi ang pagtulog din namin dito, maaga rin, wala pang elektrisidad noon dito. So alas sais ng gabi, madilim na. Pagkatapos kumain, tulog na. Bago matulog, manalangin muna. Pag gumising sa umaga, maaga kami sa farm, uh, nananalangin din kaming lahat.

Q: Nagtratrabaho ho kayo sa farm?

A: Yes.

Q: Ano ho ang trabaho n’yo?

A: Manual ang trabaho namin dito noon, ‘yung nag-aaararo, nagbubungkal. ‘Yung-, coffee plantation kasi noon ito so naglilinis kami ng mga puno ng kape. Ginagamit namin ‘yung tinatawag na (sanghot) dito. So pinuputol namin ‘yung damo. Buong maghapon yon, kasi rows and rows of hectares of coffee trees.

Q: Pagmamay-ari po ng magulang nyo?

A: Ng magulang ko.

Q: Lahat ho kayo o ‘yung mga bata lang?

A: ‘Yung-, lahat kami na naririto.

Q: All nine?

A: Oo. ‘Yung-, ‘yung ibang kapatid ko kasi, nakapag-asawa na, so may pamilya-pamilya na sila.

Q: Dito rin?

A: Oo, dito rin. Pero ‘yung naiwan na mga kapatid kong single pa, eh talagang kami lahat nagtratrabaho.

Q: Strikto ho ba ‘yung mga magulang nyo dun sa pag–?

A: Medyo strikto sa trabaho. Pagka nga kinaumagahan, bago kami mag-almusal eh pupunta kami-, habang niluluto ang almusal, nandun na kami sa farm, naglilinis na sa mga palayan, sa kapihan–

Q: Wow (laughs). Mabait ho ba kayong anak?

A: (laughs) Siguro regular na anak.

Q: Regular. Di naman ho kayo pasaway?

A: Hindi naman. ‘Yung regular na bata na may kapilyuhan din kung minsan, nagtatago sa mga trabaho.

Q: (laughs)

A: Kung minsan, ayaw ko ng init. Masyadong mainit kung minsan. Eh pagka pananghalian, bumabalik kami, nanananghalian kami. Eh natural tanghali–

Q: Mainit–

A: Mainit na yan eh. So dun ako nagtatago.

Q: (laughs) Nahuhuli naman kayo?

A: Nahuhuli naman ako. Katagalan nahuli na rin ako.

Q: Ng–?

A: Ng nanay ko, ng tatay ko. Kasi nagtatago ako, hindi nila alam kung saan eh.

Q: Sa lawak?

A: Hindi, ‘yung-, di ba ‘yung–?

Q: Hindi, sa lawak nga ng lugar, madaling magta–?

A: Oo, sa lawak ng lugar. Dun lang ako sa bahay.

Q: Ah dun ka lang sa bahay.

A: Nagtatago ako doon sa-, di ba ‘yung banig natin, niro-roll, ta’s ilalagay mo sa tabi.

Q: Okay?

A: So nagtatago ako dun sa loob ng banig na yon.

Q: (laughs)

A: Kaya hindi ako mahanap-hanap, makita kung saan.

Q: Ilang taon ho kayo no’n?

A: Maliit pa ako no’n, mga grade-, uh, grade six.

Q: Ah (laughs). Kayo ho ba ang paborito ng mommy nyo?

A: Bilang youngest, parang ganon ang tingin ko.

Q: Ah okay. So ano, todo pasa sa kanya lahat nu’ng mga kapilyuhan nyo?

A: Pinoprotektahan din nya minsan ‘yung ano-. Kunsintidor konti ‘yung nanay ko sa ‘kin eh (laughs).

Q: (laughs) Ano hong kinukunsinti niya?

A: ‘Yung kung minsan, pagagalitan ako ng mga kapatid ko dahil kasalanan ko naman. Ang defender ko ‘yung nanay ko.

Q: Okay (laughs). Okay. Nu’ng bumalik naman ho kayo sa Lubao, nagsasaka din ho kayo no’n o iba naman ang ginawa nyo no’n?

A: Iba ‘yung doon. Wala kaming sakahan doon kasi walang lupa ang tatay ko doon. Fishing naman ang sa kanya.

Q: Ano naman ho ang trabaho nyo no’n?

A: Naglalako kasama ng nanay ko. ‘Yung mga isdang nahuhuli ng tatay ko, dinadala namin sa Guagua, Pampanga. Kasama-sama ko ‘yung nanay ko.

Q: Kayo-, kayo?

A: Yes, dinadala niya ako doon. Naglalako kami dun sa palengke.

Q: Ng isda.

A: Ng isda. Mga tilapia, mga alimango.

Q: Okay. Pag pinag-iisipan nyo yun, was that a good time in your life? Masaya ho ba kayo no’n? Did you view it as work?

A: Ang naaalala ko noon, ‘yung ano, ‘yung poverty namin, kasi kung minsan, nakikipag-away kami. Hindi ‘yung away na physical, ‘no, kundi we fight for every meal. Parang talagang you labor for every meal that you eat.

Q: Pa’no ho yon, kwento nyo sa ‘min.

A: Malimit walang bigas eh, kasi ang tatay ko, kung minsan nagsasaka lang. Teacher siya pero ayaw niya ‘yung propesyon na parang may amo siya kaya malimit, maganda ‘yung hanapbuhay niya, iniiwan niya, tapos gumagawa siya ng sarili niya — fishing, farming, eh hindi naman gano’n kalaki ang kita. So malimit na panahon, naghihikahos din kami — walang bigas. Kung minsan, umuulan. Alam mo naman sa Luzon, kung minsan six months, purong puro ang ulan. Ang nanay ko, naghahanap ng kahit isang tsupang bigas lang. Hindi siya mapagbigyan kasi maralita eh. Naaalala ko yon, naaalala ko ‘yung mga bagay na-, naaawa ako sa nanay ko.

Q: Siya po ‘yung naghahanap?

A: Siya ‘yung naghahanap. ‘Yung tatay ko naman, depende naman sa huli ng mga isda at depende rin doon sa naipapagbili. Ang dami namin.

Q: Oo, nine, papakainin kayong lahat. So when you think about that time, Pastor, ano pong nararamdaman n’yo nu’ng sabi n’yo, naaalala n’yo nu’ng maralita kayo. Mahirap ho ang buhay?

A: Mahirap at naalala ko ‘yung awa sa mga magulang ko. Kahit na nu’ng nandito na kami, ganun pa rin ang parang tingin ko sa buhay namin. Hindi kami kaagad-agad na-, kasi ‘yung lupa naman dito, hindi naman kaagad-agad, magbibigay ng ani sa ‘yo.

Q: Oo. Pero malawak ho ‘yung lupa n’yo no’n?

A: Hindi gaanong malawak. Puro kape. ‘Yung kape kasi, seasonal yon eh. Six months, uh, magbubunga yon, pero six months din naman pagkatapos no’n, wala na.

Q: ‘Yung sabi n’yong, kunyari, wala kayong makain, ano po ‘yung kinakain n’yo at sa’n ho kayo hirap na makakain?

A: Hirap kami sa araw-araw, ‘yung-, di ba three times tayo kumakain? Kung minsan, makakain isang beses isang araw. Pagkatapos kinabukasan, maghahanap na naman kung saan na naman makaka-, makakahanap ng bigas para maisaing.

Q: Does it make you sad when you think about it?

A: Very sad. Ang awa ko sa magulang ko, “Bakit gano’n?” Kaya ‘yung karukhaan, talagang may epekto sa buhay ng tao.

Q: Okay. Tapos ho nag-aral kayo, di ho ba?

A: Oo. Kinuha ‘ko ng magulang ko, ‘yung eldest sister.

Q: Ang nagpaaral sa inyo?

A: Ang nagpaaral sa akin sa Cotabato City na.

Q: Ano po ang inaral n’yo?

A: High school, nando’n na ako. Notre Dame. Then medyo umangat din siya konti kasi naging businesswoman siya, nagkaroon ng tindahan, lumago, at medyo umangat din ang buhay niya.

Q: Doon ho kayo tumira sa kanya?

A: Doon ako nakatira sa kanya.

Q: May asawa na ho siya no’n?

A: May asawa siya.

Q: Siya ang sumuporta sa inyo?

A: Siya ang sumusuporta sa akin at paunti-unti, ‘yung mga magulang ko, sinusuportahan ako.

Q: Ah gano’n. Okay. Nu’ng natapos na ho kayo ng high school, saan na ho kayo pumunta? Ano na hong ginawa n’yong sunod?

A: Yun ang plano ng buhay ko na hindi ko na kontrolado kasi ang gusto ko, pupunta ako ng secular college, ‘no. Eh yun naman talaga’ng puntahan ng tao after high school. Pero yun ang, ang, ang buhay ko na, the destiny of God led me to where I am today, kasi instead of finding myself in Bible-, in secular college, I find-, I found myself in Bible College.

Q: Pa’no ho nangyari yon?

A: Mga instances na yun nga, na-convert ‘yung mga magulang ko dito, ‘no, sa isang denominasyon. Then ako nandodoon. Nu’ng bumalik ako dito sa Cotabato, nu’ng nagbabakasyon ako dito, dinala ako sa pananampalataang yon, at nakikinig lang ako, wala naman akong planong sumapi. Wala naman akong planong makipag-isa. Kasi ang plano ko, kasama ng mga classmates ko, punta na kami ng college. Meron naman akong kapatid na susuporta sa akin. Pero nu’ng nagbabakasyon ako na no’n, dun ang calling ng Diyos dumating sa buhay ko. Nu’ng nagpi-preach ‘yung isang ano, ‘yung isang foreigner, eh bakit sa lahat ng mga taong nandodoon sa kongregasyon, ako pa ang naituro? Na sabi niya, “Ikaw, tinatawag ka ng Diyos, mag-aaral ka sa ano, Bible College. Napatunganga ako, gano’n.

Q: Hindi n’yo ho siya kilala?

A: Hindi ko kilala, hindi rin niya ako kilala. So sinabi ko naman sa sarili ko, sabi niya libre daw lahat. Sabi ko, “Kung gagasto ako ng isang taon sa buhay ko bago ako pumunta ng college, wala naman sigurong mawawala sa akin. Bata pa naman ako.”

Q: Ilang taon ho kayo no’n?

A: Mga 18 years old, 17, 18 years old.

Q: So umoo kayo kaagad?

A: Umoo ako. Sinubukan ko, libre naman. Libre ‘yung pamasahe. Libre ‘yung lahat ng nandodoon daw.

Q: Hindi n’yo kinonsulta ‘yung nanay at tatay n’yo?

A: Eh okay sila kasi kombertido nga sila eh, convert na sila eh.

Q: Pastor, nu’ng pumupunta kayo sa simbahan, uh, likas ho ba sa loob n’yo na pumunta o sumasama lang kayo o-, ano hong klaseng-, ano hong klaseng pananampalataya ang meron n’yo nu’ng panahon na yon?

A: Sumama lang ako, pero ako, nu’ng mga panahong yon, s’yempre deeply religious ang pamilya namin, meron na akong pag-, paggalang na talagang malalim sa Diyos. So anumang klaseng pangangaral, pananampalataya, eh pinakikinggan ko talaga hanggang sa, yun nga, dumating ‘yung araw na yon na nakapag-decide na ako na, “O sige, subukan ko, isang taon.” Gustung gusto naman ng mga magulang ko. Kaya yun ang nag-, nagbunsod sa akin para sumama, pumunta ng Bible College dito naman sa Makati na yon.

Q: Sa Makati?

A: Sa Makati.

Q: Ah sa Manila?

A: Oo, kasi American-based ito eh, so nasa-, mayro’n silang Angeles City, dun kami nagsimula, then lumipat kami sa Makati City.

Q: Okay. O, kamusta na ho ‘yung first year?

A: Maganda. Nagustuhan ko ‘yung ano, ‘yung Bible College training na puro Bibliya ang pinag-aaralan. Doon ko na-, natanggap na talagang itong guidance na ito, hindi sa akin. Talagang may-, may pakay ang Diyos.

Q: Ah okay. Wala ho kayong kinwestyon, wala ho kayong pagdududa dun sa inyong-, dun sa inyong stint na yon, ‘yung one year na yon?

A: Wala naman. Meron nga akong na-, nakita doon na napatunayan na kasi, hindi ako malalim pa sa Bibliya noon ‘no. So nu’ng nasa high school ako, meron akong panaginip na-, na talagang nakaka-ano, nakaka-, it’s, it’s–

Q: (to crew) What’s happening? Ganda pa naman ng kwento ni Pastor. Ano ba? Ha? Ano bang nangyari? Namatay ang–? Okay, all right. Sige, sorry, Pastor, I’m sorry. We did not mean to cut that dramatic moment. Ulitin po natin. So nu’ng high school po kayo, sabi n’yo meron kayong napanaginip. Ano po yun?

A: May napanaginip ako, dalawang beses, na parang a bright figure coming from heaven. Kasi ‘yung bahay namin sa Parang, Cotabato, it’s facing the big, uh, gasoline depot. Sa likod namin, yun ang dagat. Nasa seashore kami eh. I saw this, nagputukan lahat. Nasusunog ang buong environment. Ang tao naman na lumulundag sa dagat, nasusunog din kasi nandun din ang oil eh, nasusunog din eh. So there was pandemonium all over, until nakita ko itong figure na ‘to, lumalaki, napakaliwanag. Hindi ko alam kung ano yon. Then ito ‘yung caption na napanaginipan ko, na-memorize ko. Ang caption na yon, sinasabi, dalawang beses kasi ang panaginip na yon, the same.

Q: Exactly the same?

A: Exactly the same. Ang second night, it’s-, it’s more terrifying but the same. Pero ‘yung caption sa second night, lumitaw. Na-memorize ko until this day, na ‘yung, uh, the sun shall be turned into darkness and the moon into blood before the great and notable day of Lord come (sic). It’s in English, ‘no. So na-memorize ko talaga yon. Nasa saloob-loobin ko lang yon. When I went to Bible College, nu’ng pinag-aaralan na namin ‘yung Bible, pinag-aaralan na namin ‘yung Bible, na-come across ko ngayon ‘yung mga words na yon, nasa Bibliya pala, nasa Acts chapter 2, verse 20. Nabasa ko yon: “The sun shall be turned into darkness and the moon into blood.” Sabi ko, “Wow, ano ito? Nandito pala ito. ‘yung na-memorize ko, nandito pala ito. So it sent, uh, something to me. A message was sent to me na baka may pagtawag talaga ang Diyos sa akin. Bakit n’ya ako dinala dito? Hindi coincidence ito sa akin ngayon. Parang dinadala talaga ako Niya dito, hanggang ‘yung mga dreams ko to go to secular college, parang nawawala, naglalaho na. Nandito na ‘ko ngayon. Medyo naging curious ako ngayon.

Q: Pero sabi n’yo natakot kayo?

A: Nakakatakot eh, nakakatakot. Parang, parang Second Coming, parang end of the world ‘yung scenario na yon.

Q: ‘Yung nasusunog–?

A: ‘Yung nasusunog, lahat ng tao tumatakbo, kahit saan sila tumakbo, ‘yung oil naman, hinahabol sila. Nasusunog ‘yung oil hanggang sa dagat.

Q: Nakakatakot nga ‘yon.

A: Nakakatakot. Talagang pawisan ako nu’ng magising ako. Pero ‘yung hindi ko malimutan, ‘yung caption na yon. So it-, it has something to do with the Lord’s Second Coming, really, before the great and notable day of the Lord come, na hindi ko alam na the end of my ministry na ngayon, nandidito, eh may kinalaman doon sa mga scenarios ng buhay ko, sa mga unang dekada ng buhay ko.

Q: So nu’ng nakita n’yo ho sa Bibliya nu’ng nag-aaral kayo, tumindi ho ba ang inyong pananampalataya?

A: Mas tumindi. Mas naging curious ako at mas naging matindi ang pag-aaral ko ngayon hanggang sa ‘yung, parang pag-ibig ko, lumipat na talaga doon sa, sa dedication ko nga ngayon ay ibibigay ko ang buhay ko sa kanya.

Q: Wala ho kayong pag-aalinlangan, pagtatanong, duda? I mean, being a young intelligent man, at inaaral n’yo ‘yung Bibliya at ‘yung posibleng maging career ninyo, wala ho kayong gano’ng naisip?

A: Meron, s’yempre, natitimbang mo naman. Yun nga, sabi ko, in this one year na nandidito ako, bata pa naman ako, p’wede pa naman akong mag-switch kahit anong year, uh, kaya ko pa. Pero nu’ng nandoon ako, parang nakasentro na ako dun sa pag-aaral na yon hanggang naging curious ako. I just, I just took, uh, the Bible training one day at a time, at, uh, lumalaon, lumalaon, nagiging malalim ‘yung kaalaman mo sa Bible. Nagiging malalim ‘yung knowledge mo. Eh parang ‘yung buhay mo, sa one year na yon na nandodoon ako, parang ang laki ng pagbabago sa mga unang, unang plano ko. Kung mga 90 percent, sabi mo, nabago, talagang nabago.

Q: Sa karakter n’yo, sa pag-unawa n’yo, doon sa inyong attitude, may nagbago po ba in that time?

A: Ang pagbabago doon, ‘yung parang direksyon, direksyon ng buhay ko, dun na nagbago. Instead na dito, ngayon dito na ako.

Q: Ano ho ‘yung gusto n’yong gawin noon, nu’ng pupunta kayo sa secular? Ano ho ‘yung choices n’yo no’n?

A: Ang choice ko no’n, talagang maging isang piloto.

Q: Piloto.

A: I want to become a pilot. Yun ang minimithi ko.

Q: Tapos you chose–? Kailan ho kayo nagdesisyon na, “Magiging pastor ako”?

A: After Bible College, s’yempre magga-graduate ka. Involved ako sa evangelism. So I went all around the country preaching, ‘no, kasi sa Bible School, pag-aaralan mo kung pa’no ka magpi-preach, public speaking and everything. So nagustuhan ko naman, at nagkaroon ako ng pag-ibig sa mga tao na nami-meet ko, kasi gathering here, gathering there, evangelism ang ginagawa ko, buong Pilipinas. So hanggang parang, parang na-, na-homogenize ‘yung espiritu ko sa ginagawa ko, na parang ‘yung plano mo, nando’n pa rin yon. “Ah sige sa mga susunod na taon na lang siguro,” hanggang isang taon, hanggang dalawang taon, na lalo kang na-enmesh doon sa ginagawa mo.

Q: Ano ‘yung nagustuhan n’yo don?

A: Sa ginagawa ko?

Q: Oo.

A: Ang satisfying na nakikita ko sa ginagawa ko is ‘yung pagbabago ng tao. ‘Yung nakikinig sa akin, tapos biglang bigla, makasalanan s’ya, magbabago s’ya. Yun ang nakita kong very satisfying sa akin.

Q: Meron ba ho kayong natatandaan, Pastor, during that time, na very dramatic ‘‘yung change that, you know, convinced you that you were on the right track?

A: Sa mga tao?

Q: Oo. Do you remember any specific example?

A: Maraming mga tao ang, uh, makapag-testify na sa pamamagitan ng ministry ko, nagbago sila. Hindi ako makapagturo ng isang specific time noong panahon na yon, pero siguro hanggang ngayon naroroon pa sila, kasi iba na itong level ng ministry ko ngayon eh. Iba na sa-, level ko noon, sa level ko ngayon.

Q: Did you realize na meron kayong gift? Ito ho bang pagpapastor and, you know, influencing people, is this a gift?

A: It’s a gift. It’s a calling first, then, uh, ang Diyos ang magsu-supply sa ‘yo nu’ng gift. He will make you fully equipped. Kung ano ‘yung talent na gift na naibigay n’ya sa ‘yo, i-e-enhance n’ya na yon sa pamamagitan ng ginagawa mo. Tulad ako, I am very shy. Pangangaral ko sa harap ng tao, noong, lalo na, noong bago pa ako, eh una akong humarap sa tao, hindi ako makapagsalita for, I think, five minutes. I cannot open my mouth (laughs).

Q: Talaga?

A: So, but later on, later on, na-overcome yon, na-overcome, hanggang sa I can draw a picture through my words. Gano’n, gano’n, nade-describe ko ang isang bagay. Eh noon hindi ko nagagawa yon eh. Hindi ko magagawa ‘yung mga bagay  na yon.

Q: Okay. When you’re alone in your own meditation, ikinagugulat n’yo ba ‘yung nagagawa ninyo? I mean do you-, I don’t know if this has happened to you, ‘yung parang-, “Ba’t ko nagawa yon,” o, “Pa’no ko nagawa yon,” or “How was I able to describe-, how was I able to paint a picture with my words?” Do you surprise yourself?

A: Maraming beses. Kahit tanungin mo ‘yung mga kasamahan ko. Ako nga nagugulat, sinabi ko, “Aba, pa’no ko nasabi yon? Bakit ko nasabi ‘yung mga bagay na gano’n?” So ang ano ko don, ang Diyos talaga, pagka nandoon ka na sa harapan, kung minsan, Siya nagsasalita through you. Nagiging instrumento ka na lang. Siya na ang nagsasalita through you. Hanggang ngayon, sa level ng ministry ko, I am the Father’s audible voice. Tinatawag ko ang ministry ko ngayon na ako ang boses ng Diyos para sa henerasyon natin, na completely, ‘yung kanyang-, hindi mo nakikita ang Diyos eh. Kailangan siyang gumamit ng katawan para ang kanyang mensahe ay maiparinig sa mga tao.

Q: Okay. Yun nga po, Pastor, ano, ‘yung, ‘yung, ‘yung sinabi n’yo, hindi mo nakikita ang Diyos. Because we’re human beings, kailangan makita. Does that create doubts in your mind kung nand’yan ba Siya talaga? Kasi hindi mo nga nakikita eh.

A: Maganda ‘yung tinanong mo, Che, ano. ‘Yung pinag-usapan natin, ‘yung unang level ng ministry ko, sa denomination yon, sa Church Age. Ngayon, dumating ‘yung second calling ko na Siya mismo, directly, ang tumawag sa akin. Hindi mo pa, hindi mo pa naitanong sa akin yon.

Q: Oo, itatanong ko na ho sa inyo yan (laughs). Papunta na ho tayo don.

A: So dahil na-, naitanong mo na kung nagda-doubt ba ako kasi hindi natin nakikita ang Diyos, when I was in Korea, this denomination sent me there as a representative, the only Filipino representative ng International Youth Core composed of American and Canadian young people. 180 in all, ako lang ang isang Pilipino. So galing silang Canada, America, punta kami ng Korea. Fifteen days kami don. The last day of our stay there, napakalakas ng presensya ng Diyos sa isang panambahan. Lahat kami nakaluhod na eh, umiiyak lahat. Hindi ka makatayo sa presensya, ang lakas eh. So ang nangyari, is ako kasama nila. Ito ‘yung hindi mo mapapaniwalaan, at dito ako, dito nangyari ‘yung one year na na-segregate ako sa bundok dahil sa pagtatanong, dahil sa doubt. Siguro, aywan ko kung paniniwalaan mo ‘to. Modernong panahon ‘to eh, kahit ‘yung mga–

Q: Sige, sir, kwento n’yo lang.

A: Oo. Nakarinig ako ng boses. Cebuano.

Q: Nu’ng nakaluhod kayo do’n.

A: Nu’ng nakaluhod ako. Cebuano ang boses. Sa Cebuano, ang sinabi, “Gamiton ta ka.” Alam mo, sa Cebuano, ibig sabihin no’n sa Tagalog, “Gagamitin kita.” “I will use you.” Tatlong beses ko narinig yon habang ako’y nakaluhod na umiiyak kasama ng lahat. So tingin tingin naman ako, baka may sumigaw sa akin na marunong mag-Cebuano. Eh puti lahat ‘tong mga kasamahan ko eh. Siguradong wala, kaya ‘yung question mark, laki ng question mark sa utak ko. “Sino ito?” So dala dala ko lang yon. Umuwi na ako dito. Ang unang schedule ko pag-uwi, papunta ng Palawan. So I was in this old airport, sa domestic airport, ako ang pinaka-early in the morning doon. Four o’ clock in the morning, nandoon na ako. I saw the dawning of the day. Habang nakatayo ako, nakagano’n ako, tinitingnan ko ‘yung busilak ng araw, narinig ko na naman ‘yung boses na yon. The reaction that you feel when you hear that voice, ‘yung puso mo, parang inii-squeeze, pagkatapos ang luha hindi mapigilan. Hindi basta bastang luha — talagang buhos na luha. Narinig ko na naman yon, “Gagamitin kita.”

Q: Same-, same words?

A: Same words. Kaya ang tinanong ko, ito ang sinabi ko sa kanya. “Kung Ikaw ito, o Diyos, na nagsasalita sa akin, gagamitin mo ako, bakit mo ‘ko gagamitin, eh ginagamit mo na nga ako. Nangangaral na ako dito’t doon.” Yun ang tanong ko. Then scenario after scenario, dumating sa buhay ko, hindi ko mapigilan. Ako’y hinugot mula sa denominasyong ito. Hindi ko na ma-explain sa ‘yo, matagal eh, isang oras lang ‘tong programa mo.

Q: Hindi, all day tayo, Pastor eh– (laughs)

A: (laughs) Ngayon, ‘yung mga dumating na mga scenario sa buhay ko, sunud-sunod, hindi ko na mapaniwalaan. May mga tangible miracles nang nakikita ko.

Q: Pastor, bigyan mo kami ng example.

A: Example.

Q: Para makuwento.

A: Example, uh, may dumating na tao. Sinabi n’ya, habang ako’y naglilinis ng motor ko, umuwi na ‘ko no’n, pero ‘yung tanong na yon nasa utak ko.

Q: Kung Siya ba talaga yon?

A: Oo. Ngayon sinabi n’ya, “Alam mo, ikaw ba si Apollo Quiboloy?” Sabi ko, “Ako.” Hindi ko kilala ‘yung tao. Sabi n’ya, “Tinatawag ka ng Diyos.” Sabi ko, “Sino ka ba?” Sabi n’ya, “Basta tinatawag ka. Nandito ako sa hotel na ‘to, alam ko marami kang question mark sa utak mo. Pero kung gusto mong mapatunayan, punta ka don sa hotel ko.” ‘Di umalis na s’ya. ‘Di anong gagawin mo? Napakalaking-, may question mark na nga ‘yung utak mo, dadagdagan pa nito. So sabi ko, wala namang mawawala sa ‘kin. Pinuntahan ko. Totoo ba itong sinasabi n’ya?

Q: Pastor na ho kayo no’n?

A: Pastor na ako. Galing na ako sa Korea no’n. Tapos pumunta ako don, nag-meet kami. Pastor din daw siya, nangangaral din siya. So, sabi n’ya, “Matulog ka dito mamaya. Alam ko marami kang question mark, pero matulog ka dito. Subukan mo matulog.” So nagtimpla ako ng kape, binigyan ko siya. Pinatimpla niya ako dahil may kape siya, uminom kami ng kape. ‘Di nagtagal, natulog na siya. Humihilik pa nga eh. Sabi n’ya, “Kung makatulog ka, dito ka sa tabi ko.” Malaki ‘yung bed so ang ano ko, ‘yung-, ‘yung ulo ko, ginano’n ko. Nakahiga ako, nakatingin sa-, s’yempre nagbubulay ka, nakatingin ka sa kisame. At that moment, ‘yung kisame nawala. Nagkaro’n ako ng vision, hindi ko alam. Akala ko gising pa ako. Alam mo ‘yung nakita ko? Ang nakita ko is nabuksan ‘yung, ‘yung atip ng hotel na yon, tapos ‘yung star na nakita ko dun sa panaginip ko nu’ng high school ako, yun din ang star na nakita kong bumababa, hanggang sa vision ko na yon, naging kamay na napakalaki at merong isang malaking bronze na kalderong dala dala. Talagang ginano’n sa mukha ko.

Q: Binaba ‘yung bronze.

A: Binaba ‘yung bronze na–

Q: Kettle.

A: Kettle na yon. Pinaikut-ikot pa. Merong markings na naman doon sa magkabila. Ang isang mark dito, “Strive to rhyme for unity.” English. Tapos ‘yung kabila, it’s an unknown word na pinabasa sa akin, pero with the insruction, “Huwag mong sabihin yan kahit kanino — in your life, sa ‘yo lang yan.” Hanggang ngayon hindi ko masabi eh, kahit kanino, kahit kapatid ko, kahit kanino, because I am obedient to that instruction. So hindi ko sinabi.

Q: Unknown word. So you don’t know what it means.

A: It’s an unknown word.

Q: You’ve never seen it before.

A: I’ve never seen it before but I can pronounce it (laughs). Pero hindi ko masabi. I don’t know what is the significant-, the significance of that.

Q: Hanggang ngayon?

A: Hanggang ngayon. Eh wala pa akong command na natatanggap na pwede mo nang sabihin. Ang command sa akin, “Huwag mong sabihin kahit kanino.” So ‘di ko masabi. Pero ‘yung kabila, nasasabi ko. “Strive to rhyme for unity” ang nakasulat doon. Tapos, nagising ako. Alam ko nakatulog ako mga 12:05, nakapikit ‘yung mata ko. Alam mo nu’ng nagising ako, tiningnan ko ‘yung relo ko, it’s only 12:06. So in a minute.

Q: A minute.

A: Nakita ko ‘yung bagay na yon, na akala ko bukas ang mata ko. So nagising ako. Tiningnan ko ‘yung katabi ko, naghihilik pa rin (laughs). Sabi ko, “There’s really something happening here.”

Q: Natakot kayo?

A: Medyo, hindi ako natakot pero meron akong maraming question.

Q: Dumami ‘yung questions.

A: Dumami ‘yung question ko. “Ikaw ba talaga ito, o Diyos, ang tumatawag sa akin?” And after that, mga sirkumstansyang nangyari, dinala ako sa bundok ng Malalagcogon, ‘yung Kitbog na tinatawag, isang lugar ng mga B’laan na nag-minister ako doon for one year. Pero–

Q: Na-assign ho kayo don?

A: Hindi ako na-assign doon. Through circumstances na nangyari, ito nga, di ba, sample ‘tong, itong, itong milagrong ito.

Q: Yes.

A: Ang pangalawang sample na milagro, sasabihin ko rin sa ‘yo.

one

Q: Sige.

A: Na nakapag-curious sa akin. And the circumstances led me to that mountain. Hindi ko na masabi muna lahat sa ‘yo.

Q: (laughs)

A: Itong pangalawa is umuwi ako. So hindi ko sinabi doon sa taong kasama ko doon sa hotel ‘yung nakita ko. Hindi ko sinabi sa kanya. Sa akin lang yon. Nanatili lahat sa akin yon. Umuwi ako doon sa Villamor, ‘yung simbahan namin sa Agdao, ako’y naligo. Ganito yon eh. ‘yung banyo namin, nasa labas. Gripo, may tabo, may palanggana. So bubuksan mo ‘yung gripo. Umiikot ‘yung tubig. Nakita mo tubig talaga, so, akma akong maliligo, kukunin ko ‘yung tabo. Nu’ng kukunin ko ‘yung tabo, biro mo ‘yung tubig na yon ay naging pure blood sa paningin ko. Umikot. Tubig pa rin pero pulang pula na, dugo na.

Q: Sa tingin mo?

A: Sa tingin ko. Talagang ginano’n ko. Eh ayun ang, ayun ang nasa harap ko ngayon eh, biglang bigla eh. “Ano ito?” So naghanap ako ng, ng ano, naghanap ako ng-, baka merong reflection, butas ng —, baka merong reflection na pula–

Q: Ilaw.

A: O ilaw. Wala naman. Ang ginawa ko, naghanap ako ng witness na tatawagin ko (laughs) para makita rin n’ya ‘yung nakikita ko ngayon na biglang bigla, bakit naging ganito? Nu’ng buksan ko na ‘yung, ‘yung, ‘yung pintuan o ‘yung bintanang maliit at may dumadaan, tinawag ko, pakikita ko nga, nu’ng lumapit na s’ya, tingnan ko muli ‘yung ano, bumalik na sa pagiging tubig. So ayun, isa na namang-, isa na namang bagay na nakapagpa-curious na naman sa akin. Gano’n ang mga sirkumstansya hanggang ako’y napadpad sa isang bundok na–

Q: Hindi naman ho kayo pumunta sa doktor to check kung may delusion kayo, kung meron kayong hallucination dahil sa pangyayaring ito?

A: Maraming nagsabi sa ‘kin, baka-, baka ano, baka meron kang ano, ‘yung mga kasamahan ko. Kasi ang iba sa kanila, nag-confide ako. Sabi nila, “Parang nasisira yata ‘yung ulo mo. Baka sa kaka-fasting mo yan (laughs).” Hindi naman ako pumunta kasi chine-check ko rin ‘yung sarili ko eh. O, ikaw eh, kung alam mong baliw ka, alam mong may mga delusion ka, alam mo naman talaga. So hindi naman, pero meron akong mga, mga pastor na kaibigan, gano’n, sabi nila, “Magpahinga ka siguro, baka may nangyayari sa ‘yong hindi–”

Q: –mental stress.

A: Mental stress o ano, kasi hindi ba, kung nakikipag-usap ka sa Diyos, yun ay prayer ‘no. Pero kung naririnig mo ang boses ng Diyos–

Q: –iba na yon.

A: –kailangang pumunta ka na ng doktor, iba na yon (laughs).

Q: Oo nga ho eh, iba na nga yon.

A: Pero napakaraming question ng utak ko. Ang tinanong ko, number one, “Ikaw ba talaga itong tumatawag sa akin, nagpapakita ng mga bagay na ito, o delusion ko ito na si Satanas ang lumilinlang sa akin, hanggang sa marami pang mga gano’ng nangyari. Dinala ako sa bundok ng Malalagcogon for one year, full of questions. Doon ang lahat ng question ko for one year, nasagot lahat. Na-clear ko lahat doon sa bundok na yon. Every day, it’s almost like I am in a classroom na mayro’ng one teacher, one mentor, one student. Parang ganito. One-on-one tayo. Through dreams, visions, dun ako na-acquaint nu’ng mga dreams, visions, audible voice. The way God talks to us. Dun ko rin nakita sa Bible na ang Diyos nakikipag-usap sa napakaraming paraan. Sa pamamagitan ng dreams, ng visions, ng audible voice, ng mga milagro, ng fellowship, ng lahat.

Q: Sino hong nagturo sa inyo?

A: Diretso eh. Diretso ‘yung mga bagay na yon. Nasanay ako eh.

Q: Pero nagpapastor ho kayo don? Hindi?

A: Hindi na.

Q: Ah, parang you were on a sabbatical.

A: Parang nag-sabbatical na ako doon. Nadala ako doon, parang tinatawag na nga ako ng mga lider ko sa denominasyon ko. Bakit-, ano raw nangyari sa ‘kin? Parang na-deceive daw ako kasi naririnig na nga nila ‘yung mga bagay na yon. So nandoon ako, I was there with the natives, pero God brought me there, at meron namang nakita ko sa Bible na mga instances na gano’n nga ang calling n’ya, like in the life of Moses, prime minister s’ya ng Egypt. Nu’ng tinawag na s’ya, he was set on the back side of the wilderness for 40 years. God talked to him through the burning bush, nakarinig s’ya ng boses, nakakita s’ya ng mga milagrong hindi n’ya nakita sa buhay n’ya. So I was there for one year. Ang lahat ng tanong ko, “Hindi ako aalis dito hanggang hindi mo nasasagot. Ikaw ba talaga ito o si Satanas ito? Kasi ako, uh, gusto ko maglingkod sa ‘yo nang buong buo kung ikaw talaga ito.” For one year, nasagot lahat yon na Siya ang tumatawag sa akin. Itong lahat ng mga nakikita mo, galing sa akin lahat ‘to. Then nu’ng alam kong siya talaga ang tumatawag sa akin, nasa valley of decision na ako. Susunod ba ako sa kanya ngayon o kaya babalik na ako sa denominasyon ko? So nandodoon ako.

Q: Bakit ho, ano ho ‘yung tawag sa inyo? Set up your own? Was that the call?

A: Ito na, papunta na tayo dito sa–

Q: O sige, sige, okay, nauuna ako eh, o sige, o sige. Tapos?

A: So for how many days, pinagbulay-bulay ko yon. Nu’ng sinabi ko, “Now that I know 100 percent I am not being deceived, hindi ako naloloko, hindi ako nagha-hallucination, hindi delusion, ikaw talaga ito, nakikiusap ka sa akin through these many other means that you have to talk to me, na you are calling me.” After a few weeks, after a few days, sabi ko, pinagbulay-bulay ko eh. “Babalik ako sa denominasyon ko. Ang lahat ng plano naghihintay sa akin. I will marry my American girlfriend, they will bring me to the States, they will educate me there, I will come back in the Philippines as a missionary with a big fat salary.”

Q: Ah may girlfriend ho kayo?

A: Meron, meron.

Q: Kano pa.

A: Kano. I was going to marry her, one of the International Youth Core member. So yun ang nag-aantay na oportunidad sa akin sa denominasyon na babalikan ko. But I now am facing the offer of the Almighty for an eternal ministry, nandidito. So nag-weigh ako.

Q:Mahirap ho ba?

A: Mahirap. Mahirap. Kasi iiwan mo lahat ‘to eh. You will become controversial eh, tsaka nakita ko naman si Moses, gano’n din naman ang buhay n’ya. Iniwan niya lahat ng kayamanan sa Ehipto.

Q: Tsaka walang kasiguraduhan ito.

A: Oo, walang kasiguraduhan ‘to kung saan ka. Hanggang doon ka lang. So, pero ang Diyos naman ang tumatawag sa ‘yo. One day at a time, lalakad ka, hindi mo alam kung sa’n ka pupunta. Ito sigurado. But I will be missing the call of God in my life. So tinimbang ko yon. Sabi ko, “In 70 years matanda na ako, maaalis din ‘to, tatanda din ‘yung magiging asawa ko. Mamamatay din ako. Haharap din ako sa ‘yo, o Diyos.” So after weighing so much, eternity weighed heavier than these pleasures here.

Q: Anong sabi ng girlfriend n’yo? Konting chismis.

A: Mamaya na (laughs). So sinagot ko. “Lord, I’ll follow you. Alam kong ikaw ang tumatawag sa akin.” You know, when I decided, Che, that I’ll follow the Lord, all these visions and revelations stopped. Just like that. Ang ginagawa ko nga, uh, sinasadya ko nang matulog para magkaro’n na naman ako ng panaginip o vision, kasi nasanay ako eh. For one year, yun ang mentor ko eh.

Q: Oo (laughs).

A: Wala na. The ball is in my hands, until I received a instruction from him to transfer to this mountain here, to this place here.

Q: Where we are now?

A: Where we are now. This is only a one-hectare lot before, owned by my father. Ito malaki na ngayon, it’s a 10-hectare lot because I bought the adjacent properties. Pero one-hectare lot lang ito noon. And the Father Almighty told me to stay put here because I will be receiving further instruction, so I stayed here, I did not know how long. You know how long it took me to stay here and receive the instructions and the message I am preaching to the world today? Five years.

Q: Na walang, na walang?

A: Walang labas labas.

Q: Na hindi n’yo rin alam kung anong gagawin?

A; Hindi ko rin alam. I just received instruction from-, sanay na ‘ko sa Kitbog eh. So ‘yung mga instructions na tinatanggap ko sa kanya, I call them revelations from the Father Almighty, yun ang mensaheng nakapagkumpleto sa mensahe ko ngayon, that sa Kitbog, ‘yung natutunan ko, at dito, he gave the chance to complete the Father’s work of salvation to the human race beginning with the Jewish Age. Sila sana ang magiging light of the world kung tinanggap nila nang buong buo ‘yung revelation ng Diyos sa kanila. Eh huminto eh. Eh biro mo, pinadalhan na nga sila ng complete revelation which is Jesus Christ. Instead of accepting him, pinako nila. So huminto. Tumawag na naman ang Ama ng ibang rasa ni Adan upang ipagpatuloy ang revelation sa kanila. Ito nga ‘yung Church Age. Tingnan mo yang Church Age, bakit napakaraming relihiyon? Katoliko, Protestante, Pentecostal, lahat lahat. Because ang faith is like, uh, level of learning. May elementary level, may high school level, merong college level. Itong lahat, level of learning. Pero you, you don’t have to stay on each level. Kailangan mag-graduate ka, at kailangan matapos ka ng pag-aaral. Okay. O, itong mga level na ‘to, like elementary level is the Jewish Age when He revealed himself to them. Revelation kasi ‘yung mga learning, knowledge eh, pero elementary level lang. Akala nu’ng Hudyo, “O ito tapos na, okay na kami dito.” Sabi ng Diyos, “Hindi pa. Meron pa. Lumipat kayo.” Hindi tinanggap ng Jewish Age, tinanggap ng Church Age. O ngayon, sa Church Age, tinanggap nila ‘yung si Jesus Christ, tagapagligtas. Pero hindi ka pa tapos sa high school eh, hindi pa tapos doon. Kaya maraming mga bodies of Christians eh. May Catholic body, may Protestant body, merong Pentecostal body. Each one of them have their own revelation of Jesus Christ. Pero iba ibang level ng revelation.

Q: Okay. Itong Church n’yo ngayon na nagsarili kayo. So you left that denomination and you set up your own, ano po?

A: Eto yon. I left the Church Age. I am now in the Kingdom Age. Itong Kingdom Age, ito na ‘yung kumpletong kapahayagan ng Diyos kung ano ang tao at pa’no s’yang maliligtas.

Q: Okay. Ang membership n’yo po is drawn from other denominations.

A: Lahat ng mga tao, hindi lang sa denominasyong-, basta human being ka. Kasi I now transcended na ‘yung relihiyon, denominasyon, rasa, kultura, o status ng buhay mo. Hindi na gano’n ang pananaw ngayon dito sa Kingdom na siyang pananaw ng Diyos. Ang pananaw ng Diyos sa atin, pag tiningnan tayo, we are devoinod of religion. Walang relihiyon sa Kanya eh. Walang denominasyon sa kanya eh.

Q: So I’ll just clarify, Pastor. This is not a religion?

A: Hindi relihiyon ‘to.

Q: Okay. Is it a, uhm, what is it, it’s not a movement?

A: Kung titingnan mo, sa ating modernong panahon, isa siyang organisasyon, organized kami eh. Isa siyang movement dahil may kilusan kami talaga sa buong sanlibutan. Pero you look deeper. It’s a spiritual work.

Q: Okay. Based on the Bible po?

A: Ang Bible dapat ma-, ma-, ma-fulfill. Hindi lang binabasa kundi ‘yung Bible talagang dapat maisabuhay.

Q: So yun ‘yung-, yun ‘yung parang layunin–

A: Oo.

Q: Nu’ng organisasyon.

A: Oo.

Q: Okay.

A: Kaya sinabi ng Diyos, dapat ang-, ang nakasulat d’yan, maging fulfillment ng buhay mo.

Q: So yun-, okay, yun po ang pinagbabasehan ng inyong mga salita, ng inyong mga gawain?

A: Lahat.

Q: ‘Yung Bibliya?

A: The Bible is the fulfillment of my life and the fulfillment of the life of everyone that will receive my message. Yun ngayon ang mensahe ko. So para sa Kingdom Age, para ang tao, ma-solve na ‘yung sin problem n’ya na hindi na-solve ng relihiyon.

Q: Okay. Ano po ‘yung mga sins nitong movement na ito? What do you consider sins? Di ba, I’m a Catholic. There are sins, right? Thou shalt not kill, though shalt not steal, mga gano’n.

A: Those are the fruit of sins, the fruit of sin. Sin is a tree.

Q: Sin is a tree. O sige po.

A: The tree of sin is a spirit. Sa Garden of Eden. Nu’ng ginawa ng Diyos ang tao, ang tao ay walang kasalanan. Sumusunod siya sa kalooban ng Diyos, hindi niya alam yon eh. Pero meron siyang freedom of choice. In their infancy of receiving revelation, kasi ‘yung lahat ng naririnig mo sa Diyos, revelation yon. When God said, “Do not eat of the fruit that is found in the garden — you can eat of all the fruits in the garden, but the one in the midst, huwag mong kainin yon — ‘yung boses ng Diyos na yon, revelation yon kay Adan. Eh unang revelation pa lang, infancy pa eh. Maliit pa ‘yung tinanggap niyang kapahayagan, bumagsak na siya. Kasi binisita siya nu’ng isang espiritu naman, si Lucifer. Sabi niya, “Hindi. Sinabi ba ng Diyos, mamamatay ka kung kakainin mo yan? Hindi. Magiging Diyos kang katulad niya.” Ayun, doon ang problema. Sumunod ang tao ngayon hindi sa utos ng Diyos kundi sa utos ni Lucifer.

Q: Okay. Ngayon po, sa mga miyem-, ilan po ang miyembro n’yo ngayon?

A: Uh, sa recorded-, recorded membership, conservatively mga three million.

Q: Three million?

A: M-m.

Q: Ano po ‘yung mga panuntunan sa mga miyembro na kailangan gawin na hindi p’wedeng lumabag sa ganito?

A: Number one, Che, ano, it is spiritual muna. Seek ye first the Kingdom of God and His righteousness, and all these things will be added unto you. So we will not even talk about anything. Bago yon, espirituwal muna. Let us resolve the spirit of sin muna which is in us. Nu’ng sinunod ng tao ang utos ni Lucifer, imbis na ang espiritu ng Diyos ang pumasok sa kanya, hindi n’ya alam, ang espiritu ni Lucifer ang pumasok sa kanya. Kasi ang mga spirit may seeds eh. Human beings have seeds. When you implant your seeds to the womb of a woman, it begets physical life. When these spirit (sic) deposit their seeds in us, we beget a spiritual life, either of disbodedience or obedience. In this case, si Adan at si Eba, disobedience against the will of God ang na-implant sa kanila ngayon. Naging virus yon. Na nang naipanganak na ang tao at lumaganap ‘yung espirituwal na kasalanang yon, namana natin.

Q: Okay.

A: That is man’s will against God’s will. Yun ang kasalanan ngayon. Ang human will ang kasalanan that is born with you. Para ikaw maging righteous at bumalik ka sa kalooban ng Diyos, you subject and surrender your human will to God’s will. Pa’no ka mag-repent? “Lord, I am submitting myself to you. Not my will but your will be done in my life.”

Q: Okay. Pastor, allow me to just ask you some issues that have been brought up as a result of your church, ano po. ‘yung claim po that you are the Son of God, ano po ‘yung buod no’n? What does that mean?

A: Ito nga, ‘yung ine-explain ko ngayon sa ‘yo, no.

Q: That you were especially chosen?

A: No, dito, dito mo ma-, except na malaman mo itong pinagmulan, itong pinaka-roots, hindi mo maa-answer itong kaagad-agad, maririnig mo, Son of God ako. Ito ‘yung pinagmulan no’n. Ang first created Son of God is Adam. At si Adam, siya ang ating, uh, dun tayo nanggaling lahat sa kanila, di ba, kay Adan at Eba sa pisikal. Ngayon, nu’ng sila’y lumabag sa kalooban ng Diyos, hindi na sila anak ng Diyos. Hindi nila alam, sa espiritu, naging anak na sila ng demonyo sa espiritu. Sa labas, anak pa rin sila ng Diyos tingnan kasi tao sila eh. Pero sa loob anak na sila ng demonyo, dahil spirit of disobedience na ang sa kanila. Ang lahat ng tao ganito. Buong sanlibutan, religion tried to solve that, na ibalik ang tao sa Diyos. Pero lahat ng rituals nagawa na nila, pero ‘yung spirit problem, hindi nila na-address na ang tao ay gawin munang anak ng Diyos, bumalik sa pagiging anak ng Diyos. Kaya nu’ng pumunta siya sa mga Hudyo, ipinako siya kasi tinawag niyang, “Alam ba ninyo, anak pa kayo ng demonyo?” Sa John chapter 8. Eh tawagin mo nga ang Hudyong anak ng demonyo, ipapako ka nga eh, kasi ang paniniwala nila, anak na sila ng Diyos. Pero hindi nila na-address ang problema sa loob na ina-address sa kanila.

Q: But why are you called the Son of God?

A: Ito na nga yon. Ako anak ako ng demonyo hindi ko alam. Nu’ng tinawag ako, akala ko nangangaral na ako, talagang tunay na akong anak ng Diyos. Sa labas anak ako ng Diyos pero sa loob ng espiritu ko, anak pa rin ako ng demonyo because God is a spirit. The way He sees things, He sees everything in the spirit. Pag tiningnan tayo ng Diyos ngayon, hindi Niya nakikita ang katawan mo. Hindi Niya nakikita ‘yung rasa mo, hindi Niya nakikita ‘yung relihiyon mo. Ang nakikita Niya ‘yung espiritung nasa loob mo. Sumusunod ka pa ba sa kalooban mo o hindi na? Ako na ba ang sinusunod mo? Eh lahat ng tao nagmana sa kasalanan ng pagsusunod sa sarili mong kalooban. So lahat tayo anak ng demonyo. Ako isa doon, so sample ako kinuha Niya. Ngayon, nu’ng dinala ako Niya sa Kitbog at dito sa Tamayong, kinumpleto ako na ginawang Anak ng Diyos. Paano yon? Pina-surrender sa akin through my own choice. Ang kalooban ko, hindi ko na gagawin kundi sa kanya. Nu’ng ako ay nangakong ang kalooban niya ang gagawin ko, hindi lang sa akin, hindi pa siya naniwala do’n, sinubukan pa ako through fire, through testings and trials, hanggang napatotohanan kong ang dedication and sincerity ko sa pagsabing ang sa ‘Yo ang gagawin ko, no matter what. My heart is fixed, my mind is made up. If I die here, I die now following Your will. And I’ve proven to him that I will do that. Then sa katapusan ng five years dito, Che, narinig ko na naman ang boses niya. Sinabi Niya, “Now, you are my Son.”

Q: A voice told you?

A: A voice told me. Doon pa ako naging Anak ng Diyos na tunay. O ngayon, naging anak na ako ng Diyos. Ako ‘yung unang naging Anak ng Diyos ngayon. Hindi mo siguro mapaniwalaan. Kahit ang mga Hudyo, hindi nila mapaniwalaang hindi sila anak ng Diyos eh. Ngayon, ginawa na akong Anak ng Diyos, pinadala ako sa buong sanlibutan, at ang mensahe na tinanggap ko dito, siya ring mensahe ngayon na nilalaganap ko sa buong sanlibutan, na bago ka maging Anak ng Diyos, hindi ka-, hindi na-solve ng relihiyon yan. Religion is over na eh. Ang Church Age is over. This is the Kingdom Age. Kailangan patotohanan mo. Magsisi ka, isuko mo ang kalooban mo, may modelo ka na. Ako ‘yung model mo.

Q: The Church seems to be centered on you. It says Apollo Quiboloy, uhm, Jesus Christ–

A: It is centered on Jesus Christ.

Q: Okay. But your name is there and you be the center of it. Uhm, what happens if you are not here? What is the succession plan?

A: We are only talking about bodies here because as any other organization, that is their problem. When the leader is gone, they will also be gone.

Q: Correct.

A: This is a spiritual movement. What is important here is the message. Ang pinaka-importante dito, ‘yung mensaheng naiwan. My message is already completed.

Q: But they seem to gravitate-, lahat nu’ng makausap namin, gravitate around you. You’re the central figure.

A: Yes, yes.

Q: I think you have to admit that.

A: Yes.

Q: You’re the central figure.

A: I am the central figure in a sense that I am their model. Pero all of them will become like me. I am replicating myself into million (sic) of times right now. So hindi lang ako ang anak ng Diyos ngayon. Anak na rin sila ng Diyos ngayon (laughs).

Q: (laughs) Sana kasali din ako.

A: Dapat. Tayong lahat.

Q: Okay. Sige ho–

A: Wala nang ano yan–

Q: Pastor–

A: Wala nang discrimination yan.

Q: Okay. Pastor, in the two days I’ve been here, yesterday and today, impressed ako dito sa lugar ninyo pati ‘yung damo ninyo, kasali na d’yan. Pati ho lahat ng mga equipment n’yo. How do you fund this?

A: Through the, uh, obedience of all the sons and daughters of the Father Almighty of the Kingdom nation.

Q: Pa’no po yon? Tagalog po tayo. Pa’no po yon?

A: Uh, ‘yung givings. Like ang number oneg sinusunod namin, ‘yung tithes and offering (sic), according to Malachi 3:10. So all the members, freely and lovingly, because we are obedient, kasi nga ‘yung, “Not my will but Your will be done.” Anong will ng Diyos, sa-, sa gawain Niya dito sa lupa? “Give the tithes into the store house.” So being obedient, because naalis na ‘yung tree dito eh. ‘Yung poisoned tree is the tree of disobedience, ‘yung human will. Pinalitan ngayon ng bagong tree yan, which is the tree of obedience to the will of the Father no matter what.

Q: Eh–

A: Jesus Christ being our example.

Q: Correct. Naku, ako yata may poisoned tree (laughs). Pastor, kung wala akong pera, pa’no ako magta-tithe?

A: Imposible namang wala tayong pera.

Q: Eh–

A: Ang question d’yan, ito. Kung ako, pobre, pa’no ako magta-tithe?

Q: Korek.

A: Ang tanong, ga’no ka kapobre? Ga’no ka kapobre? Wala ka na bang kinakain? Eh kung ang income mo is one peso a day, everybody can tithe, because you can take 10 centavos from that, because tithe is tenth of what you receive–

Q: Percent. Tenth.

A: You give it to the, uh, work of the Father.

Q: Requirement ba ho yan, kunyari member ho ako? This is a requirement kung member ka ‘no. Kung hindi ka makabigay, are you punished, are you fined? Meron ho bang-, ano ho bang system of discipline?

A: Hindi na question ngayon sa Kingdom Nation ang ano eh, ‘yung-, hindi na question ngayon ‘yung hindi ka makabigay eh, kasi yun ngang, yun ngang espiritu ng pagsusunod, nasa sa atin na. So hindi na question ‘yung, kung hindi ako makabigay. Eh kahit ang buhay n’ya ibibigay n’ya eh, kasi gano’n s’ya ka-dedicated.

Q: Okay. Okay. Uhm, may mga quotas ho ba sila? Quota? ‘Yung, may quota, I have to give this amount per day or per week?

A: ‘Yung tithes and offering, nasa sa ‘yo na yon kasi ikaw ang-, alam mo kung ano income mo, di ba. So you get the 10 percent of that and then on top of that is the offering. Doon sa offering eh ‘yung tenth is the decision of God. Hindi mo dapat baguhin yon. Sa kanya yon eh, sinabi Niya, “Give the tenth because the tenth is holy unto him.” On top of that is the offering, which is Luke 6:38. Sa Luke 6:38, “Give and it shall be given back to you — good measure, pressed down, shaken, together, running over shall men give unto your bosom. With what your measure you mete, it shall be measured to you again.” Ikaw na ngayon ang magde-decide kung anong offering ang ibibigay mo.

Q: So hindi-, hindi po ang simbahan-, o, I’m sorry for using the word. Hindi ho itong movement ninyo ang magse-specify kung magkano ang ibibigay?

A: Sa offering, hindi na, ikaw na ang magse-specify don. Ikaw ang magbibigay ng quota sa sarili mo.

Q: Oo. Pastor, totoo ho bang-, that you issue memos saying na, “May utang ka pa na ganito, meron ka pang obligation na ganito?”

A: Sa mga offerings namin na pinagkaisahan. Halimbawa, ang isang member, halimbawa sa TV ministry, sinabi niyang, “Ito ‘yung ibibigay ko,” according to their own-, uh, own volition, ‘no. Sa offering yon, Luke 6:38 yon. “Ito ang ibibigay ko.” Pagkatapos halimbawa isang buwan, hindi n’ya naibigay. So we send reminders na-, kasi designated eh. Halimbawa meron kaming babayaran sa TV ministry o sa isang pagliilingkod na ganito karami, according to their own-, uh, according to their own suggestion na kung ano anog offering. Doon kami magbabase ngayon. So, halimbawa, nakipag-contract ako sa isang satellite corporation na mag-uh, magbi-beam sa amin sa all over Europe. “Ito ang makakaya naming ibigay sa inyo, 20,000 dollars a month,” according sa figures na binigay ng mga members sa akin. Halimbawa, hindi siya nakapagbigay nang oras na yon. ‘Di nakulangan ‘yung 20,000 dollars na yon. Ire-remind ko siya na, “Nagkulang tayo. Kailan mo ba p’wedeng ibigay ‘yung pinangako mo?”

Q: Okay. Dun sa mga project project n’yo, sabi n’yo pinapakain n’yo ‘yung mga bata and stuff like this. Saan nanggagaling ho ‘yung pera?

A: Kasama na yon sa offering.

Q: Kasama na yon sa offering.

A: Oo, ‘yung sa voluntary offering. At saka meron din akong mga sponsors na tumutulong, mga corporations, mga–, kung sino ‘yung mga interesadong tumulong sa Children’s Joy Foundation, tulad sa Laguna, meron kamign Toyota company, merong–

Q: Nagdo-donate?

A: Oo, merong Unilever company.

Q: Okay, oo. So wala ho namang punishment? Kunyari member ako and I don’t meet my quota or I don’t meet my offering. Kunyari nag-promise ako sa inyo ng 10,000, hindi ko na-meet, hindi naman ako napa-punish.

A: Hindi naman.

Q: Nililiwanag ko lang ho. Okay. Ito hong, uh, dun sa inyong headquarters, marami akong nakitang pictures of you with all of these politicians. Bakit ho ka,- ba’t ho kayo nilalapitan nitong mga pulitikong ‘to?

A: Nakikipagkaibigan (laughs).

Q: Pastor (in a firm voice)–

A: (laughs)

Q: Pastor (in a firm voice). One of your, one of your, uh, obligations is to be honest. So please be honest with me.

A: Well, you know, when you become a big group, with, uh, voting members like ours na alam ng mga members-, baliktad kasi itong sa amin, Che, ano. Ang members ang lumalapit sa akin at sinasabing, “Pastor, we trust your, uh, your, uh, commitment and dedication to God, and I know that you’ve been guiding this movement spiritually for a long time. Nakita namin kung pa’nong lumago. So bakit hindi mo kami i-guide pagdating sa, uh, eleksyon kasi we are exercising our rights as Filipinos to vote.” Kasi ako wala akong pakialam don eh. Pinababayaan ko ‘yung membership ko kung sinong iboto nila. But the leadership came together, and came to me, na “mag-isa na tayo dito kasi we trust your guidance.” Kaya nu’ng panahon ni Gloria Arroyo at marami pang presidentiables ang tumakbo, lumapit sila sa akin. Doon ako napilitan na manalangin sa Kanya. Sabi ko, “Ama, hinihingi ng-, ng bayan mo ang guidance ko, kung sino iboboto nila,” eh wala akong pakialam dito.

Q: But isn’t that a form–

A: “P’wede mo ba akong i-guide?” Kaya ginuide ako.

Q: So that answer, your choice came from–?

A: Yes. Ginuide ako.

Q: Sino hong naging choice n’yo no’n?

A: Si Gloria.

Q: Si GMA.

A: Si GMA.

Q: Okay. Isn’t that a form of mind control?

A: (long pause) Hindi naman kasi hiningi nila eh. Hiningi nila–

Q: But are they under obligation?

A: Hindi naman.

Q: Hindi naman.

A: Ako nga wala akong pakialam eh. So they were the ones who told me na imbis na gano’n gano’n kami, “Kung sino na lang ang pipiliin namin para hindi masayang ang pagpili namin, because we trusted you with the spiritual, bakit we cannot trust you with the political?”

Q: Okay. Do you consider that a burden, Pastor?

A: Burden yon sa akin. Pero bilang ako, masunurin ako sa Ama, nananalangin ako. “Please, i-guide mo kami.”

Q: Nahirapan ba kayo?

A: Nahirapan ako. Kahit ngayon nahihirapan ako, kasi kaibigan ko silang lahat eh.

Q: (laughs) Lahat ho sila lumalapit sa inyo, nakita ko nga ‘yung picture kahapon eh.

A: Nahihirapan ako kaya ngayon siguro sa eleksyong ito, nahihirapan ako kung sinong-, sasabihin ko na secretly sa mga members kung pahahayagan ako. Kung wala akong kapahayagan, sasabihin ko na lang, “Wala naman akong kapahayagan mula sa Ama so magkanya-kanya na lang kayo kung sinong iboto n’yo.” Pero ayaw nila yon. Ang gusto nila, magkaisa lahat ang membership at ang leadership na mula sa akin ang guidance. So nu’ng panahong kay Gloria, humingi ako dito, nanalangin ako dito sa prayer mountain.

Q: Any regrets?

A: Wala naman. Kung si Presidente lang siguro, ginagawa naman n’ya ang-, ang ano n’ya, ang makakaya n’ya–

Q: Don’t worry, hindi ho namin ‘to ilalabas kasi ayaw naming maging pulitikal (laughs).

A: Pero ‘yung mga nakapalibot siguro sa kanya, yun ang medyo mahirap doon.

Q: Gano’n? Okay. Uhm, sandali lang ho, political endorsements, uhm, meron ho kayong isang patakaran, “Deny yourself for God’s Kingdom.” Ano po ang ibig sabihin no’n, Pastor?

A: Kasama na rin yon sa, “Not my will but Your will be done. Kasi isa ring, isa ring ano Niya yon eh, isa ring command Niya yon eh,” kasi when you do His will, pag-aaralan mo ngayon ang kalooban Niya, tulad ng sinabi Niyang, uh, “If you follow me, you must, uh, leave everything behind, carry your Cross, and deny yourself.” Isa yon sa mga kalooban Niya. So kung sinusunod mo Siya, sasabihin mo, “Kung anong kalooban Mo, susundin ko.” Katulad ko ngayon, iniwan ko ‘yung denominasyon na ino-offer sa akin ang bagay na gano’n, sinunod ko ang kalooban Niya, habang wala pa akong nakikitang ganito. Ako pa lang mag-isa.

Q: Nagalit ho ba pala sa inyo ‘yung denominasyon na yon nu’ng umalis kayo?

A: Medyo. Medyo nagalit.

Q: Masama pa ang loob nila sa inyo?

A: Uh, kasi malaking kawalan din eh, para sa kanila, kasi hindi naman nila nauunawaan ‘yung espirituwal na bagay na nangyayari sa akin.

Q: Pastor, meron bang mga bumabatikos sa kanya?

A: Marami.

Q: Bakit ho, ano ho ang paratang?

A: Tulad ng mga Hudyong pinuntahan ni Jesus Christ, hindi nila naiintindihan. Malalim na kasi. You have to be at a certain level to understand this, to understand what I’m saying.

Q: Okay. Pastor, speaking of batikos, ano, we read some articles because we did some research before coming here, na meron daw hong isang-, may kaso hong finile ang isang magulang ng isang miyembro n’yo dahil sa parang they feel na the girl is under mind control, na hindi ho siya binibigyan ng malayang pagdesisyon na makipag-ugnayan sa kanyang mga magulang.

A: Mali po yon, kasi freely, si Arlene nandidito nga eh. I will let you meet her later on.

Q: Opo.

A: Kung gusto n’yong makausap.

Q: Yes.

A: Free lahat dito, because ang hindi sakop ng Diyos sa tao, ang freedom of choice. Kahit nandidito ka-, look at Adam and Eve. When their choice was to disobey, they had to leave. Dito gano’n din. Lahat dito, they had their own freedom of choice. Kung nandito, it is your choice like me.

Q: Yes, yes.

A: Kung ayaw mo na dito (laughs), the gates are wide open.

Q: You’re also free to leave.

A: Free to leave.

Q: Sige po. Thank you for your forthrightness, Pastor. Uh, from what I also see, ‘no, it takes a lot of money to maintain this, to have all of these things. You  must have lots of supporters either from your membership or from corporations.

A: We have, uh, mostly from our memberships and from our covenant partners. Kasi dalawa yan eh, covenant members and covenant partners.

Q: Okay.

A: ‘Yung covenant membership, they are baptized card-bearing members. ‘Yung covenant partners are sympathizers of my TV program all over the world, but they have decided to give their tithes and offering kahit hindi pa sila baptized dito.

Q: But don’t they have commercial interests?

A: Wala naman. Ang kanila lang is, uh, they were blessed with my message.

Q: Ah okay. Sorry for being the devil’s advocate, ano po.

A: Maganda yon (laughs).

Q: (laughs) But being-, being the commercial, commercial interest, alam naman ho natin sa telebisyon na they really look for the audience. And since you have a large audience dahil sa ang daming nanonood sa inyo, it’s commercially viable for them to place, uh, tithes-, well they call it tithes but they’re really commercials, aren’t they?

A: Wala naman, kasi–

Q: No, no, I mean, there are no physical commercials that are running but the costs of the commercial goes into tithing.

A: Wala naman silang commercial na pinalalabas, gustong ipalabas sa akin, so they give their tithes as they have understood my message sa Financial Revolution, na bago pa man sila na-baptize, this is where they put their tithes and offering.

Q: Pastor ano ho ba ‘‘yung Financial Revolution? Anong ibig sabihin non?

A: It’s like a Spiritual Revolution. In Spiritual Revolution, you wage war against the spirit of disobedience to install the spirit of obedience within us. So yun ang tunay na pagbabago. Sa Financial Revolution, it is to wage war against the spirit of poverty, to install the spirit of abundance and prosperity in us, which is really what God purposed from the beginning, kasi tingnan mo naman ang nangyayari ngayon, ang doktrinang tinanggap natin, mali, na poverty is a virtue. Why are we fighting against poverty if it were a virtue? Magpapakapobre na tayong lahat. So yun ang-, spirit-, kasi ang poverty is not at all material eh, muna eh. It is not the environment, it is not where you live, it is not material in aspect. It is spiritual. Nasa espiritu ang mentalidad ng tao. Nasa mentality ng tao. Kaya kailangan yun ang mabago. Instead of you being a taker muna, when the spirit of prosperity and abundance is installed, you become a giver.

Q: Okay. Pastor, Nori was telling us yesterday na tinutulungan n’yo ‘yung mga miyembro n’yo para maghanapbuhay so pinapabenta ho sila ng mga-, mga maaaring pagkakitaan. Polisiya ho n’yo ‘to?

A:  Well gusto ko ‘yung mga members, uh, instead na ‘yung mga time nila, idle times, wala silang ginagawa, naka-standby lang sa bahay, tinuturuan namin sila ng livelihood, kaya meron akong, uh, six associations. Isa ‘yung nagtuturo ng livelihood sa kanilang lahat. Tinuturuan namin sila kung pa’nong, pa’nong maghanapbuhay tulad ng paggawa ng tsinelas, ‘yung technology tinuturo namin sa kanila. Kung pa’no mag-setup ng mini-store o kaya maliit na puhunan lang, makakapag-, makakapagtinda ka na.

Q: And from there, they tithe?

A: They tithe.

Q: From there.

A: Oo.

Q: Okay. Sige po.

A: Ngayon nga, gumagawa nga ako ng parang Kingdom Chamber of Commerce eh.

Q: Chamber of Commerce, yeah. (To Hera: You have any questions?)

A: What we do is, ‘yung mga members na pinalago ng Diyos through the ministry, nagbibigay sila ng pondo para naman sa ibang mga members na p’wedeng matulungan.

Q: Okay.

A: Para makapag-put up ng capital business, gano’n.

Q: Okay. Mawalang-galang na po, ‘no, Pastor, let me just-, thank you for being very forthright with us. I just want to ask you all of these questions. Meron pa po bang ibang mga ine-expect na monetary contributions sa mga miyembro maliban sa tithes and offerings?

A: Merong mga sacrificial givings pero kapatong na yon sa offering.

Q: Ano po ‘yung sacrificial givings?

A: ‘Yung offering, it is up to you eh.

Q: Yes.

A: It is up to you na eh.

Q: Okay.

A: So, “Give and it shall be given,” is up to you. The tithes is up to God. Do not change the ten, because it’s up to God. The offering is up to you, according to the measure you have given is the measure that will come back to you. So it’s up to you.

Q: Okay. What about po ‘yung mga-, is there such a thing as a TV fee?

A: We have.

Q: Ano po yon?

A: TV offerings.

Q: Separate po yon sa tithes and separate from–?

A: Kasama na yon sa offering.

Q: Ah, kasama na ho yon?

A: ‘Yung offering kasi, Che, is sacrificial offering.

Q: Yes.

A: Love offering, nando’n na ‘yung mga donations. Nasa sa ‘yo na kung anong gusto mo.

Q: Ano ho ‘yung wave offering?

A: Wave offering is what we get on Sunday. Kasama pa rin sa offering yon.

Q: (laughs) Okay. Dami ‘no?

A: But the wave offering is still up to you. Kung ayaw mong magbigay, it’s up to you. So volition na ng tao ito, volition na nu’ng mga members.

Q: The only required thing is tithes.

A: Tithes.

Q: Tithe. Required.

A: It’s up to God.

Q: Okay.

A: Pero kahit na requirement yon, we do not require it as if it is, nakautang ka sa akin. It is through obedience pa rin, kasi espiritu na yan eh, spirit of obedience na ‘yung gumagana sa atin eh.

Q: Okay. I understand po. Meron ho bang pinapangako ‘yung mga pulitiko sa inyo pag nagbibisita ho sila sa inyo?

A: Wala.

Q: Wala.

A: Wala talaga. Ako ‘yung–

Q: Ikaw ang mangangako sa kanila.

A: Ako ‘yung tumutulong pa sa kanila eh.

Q: (laughs) Marami na ho kayong natulungan?

A: Marami na.

Q: Pinanalo n’yo na dito?

A: Tumutulong kung minsan, gustong iboto namin, gano’n.

Q: You endorse, di ho ba? Nag-e-endorse kayo?

A: Nu’ng last, nag-endorse ako.

Q: Mga senador, nag-endorse din kayo?

A: Mga senador.

Q: Meron ho kayong hindi ine-endorse?

A: Meron din.

Q: Na pumupunta dito na hindi n’yo ine-endorse?

A: Nakapunta, uh, sinabi ko sa kanya, “Ikinalulungkot ko, wala ka sa listahan ng ineendorso ko, pero nandidito ka, so I am sorry, it is not to insult you pero wala ka kasi dito sa listahan namin.”

Q: Ba’t ho sila nawawala sa listahan?

A: Eh–

Q: Ano hong basehan n’yo?

A: You can only endorse uh so much eh, 12 lang eh.

Q: And what is that-, ano hong basehan no’n?

A: ‘Yung pumupunta sa ‘kin then makikipag-usap, uh, maganda naman ‘yung mga pinapakita at saka ‘yung mga programa, pero merong mga iba na magandang i-endorse at maganda naman, nanalo naman, pero hindi naman nakikipagkita sa amin.

Q: So hindi n’yo ine-endorse?

A: Hindi namin kilala eh, personally.

Q: So mahalaga na bisitahin kayo.

A: Mahalaga. Para makilala namin ang kanilang espiritu, ang kanilang uh programa.

Q: Okay. ‘Yung case ni Arlene, we will meet Arlene now. Ito hong kaso ng mga lumad, uh, frustrated murder?

A: Kay Diarog?

Q: Opo.

A: Kami ang pinagbintangan, kasi katabi ng bahay namin-, ng bahay n’ya, ‘yung pine tree-han namin. So nagpapabili ng mga lupa ‘yung ibang mga tao doon, uh, malaki-laki na ‘yung lupa naming titled doon, kami ang napagbintangan. Ewan ko bakit gano’n ang mentality ng tao na ako, mayaman daw, ako malaki ang lupa, sila nandoon lang sa tabi. Eh nu’ng pinatay ‘yung tao, hindi ko nga alam kung anong nangyari. Naglakad pa ako sa araw na yon doon sa pine tree, uh, plantation, hindi ko alam na ako pala ‘yung pinagbibintangan. Eh bakit ako maglalakad don kung alam kong ako ang nagpapatay sa kanya.

Q: Korek. Meron ho bang case of landgrabbing?

A: Inakusahan ako but they cannot prove it because wala naman. It’s very easy to say I landgrabbed pero to prove it, you have to do it, you know.

Q: Okay. Uh, ano ‘to? Sabi n’yo kanina, Pastor, na ‘yung tatay n’yo, ayaw n’ya ng may amo, di ba, sa trabaho n’ya?

A: M-m, m-m.

Q: Kayo ho rin, ayaw n’yo ng gano’n? Namana n’yo ba ‘yung trait na yon?

A: I worked for the denomination, I have my bosses, the missionaries, the American missionaries. I was faithful to them until the calling of the Father that He gave to me for the Kingdom, dumating. Ngayon ang amo ko, hindi na tao. Siya na.

Q: ‘Yung tunay na amo.

A: ‘Yung tunay na amo (laughs).

Q: ‘Yung tunay na amo! Pastor, naisip n’yo ho ba nu’ng kayo ay high school, nu’ng kayo ay lumalaki, na you would become this influential with politicians, this blessed with this beautiful place, and this popular and listened to?

A: Not in my wildest dream. Hindi ko talaga inisip, hindi ko talaga pinlano, at hindi sumagi sa isip ko.

Q: Ni minsan.

A: Ni minsan.

Q: Ikinagulat n’yo ba?

A: Nagulat talaga ako. Pero ngayon hindi na ko nagulat kasi nasa Bible naman yan eh, na “Eyes have not seen, ears have not heard … the things that God hath prepared for him that love Him.”

Q: I better remember that (laughs).

A: (laughs)

Q: Okay. Ba’t ho kayo nilalapitan ng mga tao, ba’t ho kayo pinapakinggan, ba’t ho kayo nirerespeto nang ganito?

A: My message is a genuine message na ‘pag tinanggap ng tao, kahit anong rasa siya. We are in, as I said, 78 countries and 78 nationalities. Hindi lang Pilipino ‘to. Mga tunay na mga Arab. I have a following in Iraq, in Iran, in Egypt, in the Middle East, in Saudi Arabia. These are not Filipinos, because they found a genuine message to change them. Parang ang tao may hinahanap eh. Sa relihiyon hindi nakita. So okay na lang muna kasi hindi n’ya nakita, okay na lang s’ya dyan, pero naghahanap pa rin s’ya. Nu’ng marinig nila ang mensahe ko, tugmang tugma sa kanila. “Ito ang hinahanap ko.” That’s why here in the Kingdom, pagka ikaw ay naging member, hindi ka na tatawagin sa pangalan ng relihiyon mo. You are called a son and a daughter of the Almight Father, just like me. So hindi na lang ako ang Son of God ngayon. Pag ikaw tumanggap ka sa mensahe ko, you are a daughter of God.

Q:Good idea.

A: (laughs)

Q: Pastor, kahulihang tanong po. As human beings, we have human frailties, di ho ba? Lumalaki tayo, nakikilala tayo. Uhm, pinapakinggan ho tayo. Do you find yourself, uh, sometimes getting lulled into a feeling that “I deserve this” or “I’m really big time”? Is there that temptation?

A: Well, pagka nasa kalooban ka ng Diyos, yun ang kaibahan ng nasa konektado ka sa kanya. You have-, God Almighty has given you the spirit of meekness. Spirit of meekness is a spirit that says, “Lahat ng ito, pinahiram lang sa akin. Lahat ng ito, hindi sa akin. Merong nagmamay-ari nito. Ang Amang Makalangit ang may-ari ng lahat ng ito. Bakit ako nandidito? Pinapagamit n’ya sa akin ito and I will use it according to his will. Kung anong gusto n’ya, s’yang gagamitin ko. So when I have this, uh, when, uh, when people look at me like that, hindi na lumilipad ‘yung espiritu na-, parang ako. Hindi ako eh. Hindi ako ito eh. Ang Diyos ito, ginagamit lamang n’ya akong instrumento. Any time p’wede n’ya ‘kong kunin dito, any time p’wede n’ya ‘kong alisin.

Q: O sige. Pastor, how much is this Kingdom worth?

A: Right now?

Q: I’m talking about, uh, peso figures. I’m not talking about its spiritual worth. I think the spiritual worth is already known.

A: Tanungin ko muna ‘yung financial officers ko dyan. Masasabi ko sa ‘yo mamaya siguro (laughs).

Q: Hindi nyo ho alam ha. Members around the world, ‘yung three million ho ba, kasama na lahat?

A: Kasama na lahat.

Q: Kasama na lahat.

A: Yes.

Q: Okay, ‘yung mga naglalako ho, nagbebenta, yung sinasabi nyo, ‘no, karamihan ho bata ano? Karamihan bata. Do you get permits for them to do this?

A: Yes.

Q: They do have permits.

A: We have a business permit.

Q: You have a business permit.

A: Yes.

Q: Ah, it is treated as a business.

A: Yes.

Q: Okay. Is the Kingdom a business corporation?

A: Well it is not. It is a spiritual, a spiritual movement pero, uh, because we need the workers to be trained, like itong sinasabi mo, kasama sa training nila yan. In the Bible School training that we have right now, in the ACQ College of Ministries, isa sa kanilang practicum is to set foot on all places of the world. At kasama na ‘yung, halimbawa, may reason sila bakit nandidiyan. Eto, nagpapabili ako ng produkto namin, eto, kasama na sa training nila yon, so they can-, they can, uh, interact with any individual at any given time. Pero hindi sila palagi doon. The most that they will be there is one year. After ng training nila don, ige-grade na naman sila sa school room, sa room, tapos titingnan kung ano bang experience na na-gain nila sa kanilang paglilibot, ano ba ‘yung mga na-meet  nilang mga tao, ‘yung mga oposisyon na na-meet nila. Parang reason lang nila itong ginagawa nilang ito, which is also nakakatulong din sa kanila kasi meron silang mga babaya-, meron silang mga books, meron silang mga-, mga uniforms.

Q: Babayaran ho nila yon?

A: Hindi nila binabyaran, kundi nakakatulong sila. Ako kasi lahat no’n eh ang nagbibigay.

Q: Nagfu-fund.

A: But they can help also by doing this, at the same time gain much experience in interacting with people.

Q: So this is an official activity, ‘yung nagbebenta sila, they go out into the streets. This is a sanctioned activity.

A: It is a sanctioned activity. It is-, it is-, it is permitted. At tulad ngayon, meron kaming maraming projects, ‘no. One of the projects is the Children’s Joy Foundation. So we teach them, uh, to help in the cause of the children. So pagka sila ay naglalako, halimbawa, ng, ng, ng, mango chips o ng kung ano man ang maipagbibili nila, hindi pumupunta sa kanila yon. Pumupunta yon sa mga kabataan, karamihan na pinapakain namin, tulad dito sa mga barangays ngayon all over the country. Meron kaming feeding program, three months, three months, three months. The most neglected, the most malnourished, pinapakain namin, three months, three months.

Q: And these kids, pinapakain ninyo?

A: Yes.

Q: ‘Yung mga naglalako.

A: Yes.

Q: Okay.

END OF INTERVIEW